« Önceki | Sonraki »

26/12/2007

Elif aşk hatrına

elif” karanlıkta oturuyordu

bir “be” bulsa, açılacaktı yolu;

ama sırdı “be”

“elif” sırrın varlığını bile bilmiyordu

oysa gelmesi gerekiyordu be’nin…

gelmesi ve

ayağına düşmesi elif’in.

nazan bekiroğlu

/ cam ırmağı-taş gemi/...

 

 

 

 

 

  

 

 

her elif’in yolunu açacak bir “be” yaratan bir yar var ki; kelam’ını başlatır bir “elif” ile…cümle içinde elif’in varlığını hissettirir sabretmeyi bilene. elif’i cümleye sevdirir; cümleye elif’i faydalı kılar. kelam’ını kalbe vahiy kılan bir yar var ki, elif’liğinin idrakinde olmayan her yürek için büyük sıkıntılar verir; bu, oyâr’in merhametindendir, fazlındandır.

 

            elif…

            yâr’sızlığı seçtiğin gün,  be’nin yakınlığına el çevirdiğin gündür; aşk’ı anlatan bir cümle başlamaz artık…yusuf’un kıssası başlamaz artık; karanlık bitmez, kuyudan çıkmaz bir sultan; züleyha’nın yüreği aklanmaz aşk’la…

 

            elif…

            yâr’sızlığı seçtiğin gün, onulmaz yaralar açılır yüreğine; varlığından bîhaber olduğun o belde-i ahsen’e…artık sen hüzün mevsimini yaşarsın her dem; inşirahı dileyen dilin yorulur, aşk’ı dileyen yüreğin yorulur. inşirahı dilersin her dem; zikri özleyen gecelerin şikayetini duyar kulakların, dilin damağını özler…dilin  yâr’in adını özler; nefese dokunmayı özler…

 

            elif…

            yâr’sızlığı seçersen, be’nin yanında olduğunu hissedemezsin. aşk’ı anlatırlar sana, vasfının “arayan” olduğunu  anlayamazsın. girdiğin her sokakta oyalanırsın; be’nin sokağına varmaz ayakların; aşk’ın sokağına varmaz…

 

            elif…

            senin cümley(l)e aşk’ı anlatman  lazım; be’yi bulman lazım…be’yle olman lazım!

elif…

aşk hatrına yâr’e yakın kıl yüreğini….

sare nokta!

    

 

 

 

 

                                                


Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!

1 yorum yazılmıştır

  1. Yazan: bayansanem | Tarih: 2/1/2008
    Konu: elif olmakk..
    "elif" olmak zordur
    cünkü "elif" olmak
    yuvarlak bir dünyada dik durmanın
    dik ve önde
    belki acıyla
    ama vazgeçmeden durmanın
    dünya ne kadar dönerse dönsün
    olduğu yerde kalmanın adıdır “elif” olmak


    dostum, bilir misin, “elif” bağlanmaz kendisinden sonraki harfe…sadece kendinden önceki harfe bağlanır; en önceki’ne belki de..sen, dünyana sonradan girenlere sıkıca bağlandığın vakit “elif” olmaz adın..sanırsın ki o zaman üzerindeki zorluklar kalkacak; ama herkes yüklenir üzerine..yardımsız yar’lar doluşur dünyana..”yardımıyla gelen yar” gitti diye…

    çok çok guzeldi mubalagsız..yureğine saglık...

    Bağlantı »