SELAMÜN ALEYKÜM CANDOSTLAR HOÞGELDÝNÝZ

/bir maðaraydý;

seven sevdiðini kaybetmekten korktuðunu söyledi;

sevilen teselli etti;

‘üzülme…’ dedi.

ve sevilen göçüp gitti…

o zamandan beri mahsunluk dokunuyor,

sevenler teselli arýyor…./

…..

bugün bir mahsun buralar;

dýþým, içim kadar sessiz.

kelimelerimin bir bir hicret ediþini izliyorum;

geride kalan sükutumun silüetime yakýþmasýný dileyen yüreðim,

geriden kalan, özlemlerimin kývýlcýmlarý….

bugün bir mahsun buralar;

yaðmur var dýþarýda; þehrin simasý gülüyor.

topraðýn hasreti kokuyor sokaklar,

ama insanlar kaçýyor…

donuyor suretlerde tebessüm;

simalar soðuk soðuk bakýyor birbirlerine….

bugün bir mahsun buralar;

can’a kavuþanýn heyacanýný kimseler dinlemiyor,

kimseler paylaþmýyor mutluluðunu, derdini,

kimseler aðlamýyor birbirinin ardýndan,

kimseler uðramýyor hüznün konuk olduðu hanelere,

kimselerin seveceði kimsesi kalmamýþ;

kimse sevginin bedelini ödemeye yanaþmýyor.

bugün buralar bir mahsun,

çöl  kadar yalnýz kitaplarýn lisaný,

sevilmenin sevinciyle dokunulmamýþ belli ki satýrlarýna,

belli ki hazaný yaþar sayfalar,

bugün buralar bir mahsun,

hayatýný avcunda ufalayýp, rüzgara savuran

ardýndan da yaslar yakan kiþilerin sesleri duyuluyor,

nefeslerde nedamet kokuyor,

nefesler can’a hasret…

sare nokta!