2/1/2008
duâ’dan başka yaslanacak omuz bulamamak!
kayboldum sokağımda dostum...
yola yalnız çıkmak zorunda kalmak ne demektir bilir misin sen? dua’dan başka yaslanacak omuz bulamamak âlemde; yaslandığın omuzların bir’e yaslandığını görememek..adımladığım mekan bir gün aşk’tan soracak diye korkarım dostum, o zaman nazarım düşecek ayak uçlarıma, yüreğim hüznü giyecek belki de...
dostum, ben Allah’ı “yâr“ bilenlerle olmayı özlüyorum; ben yar’dan yara almayanların sevgiden iştiyakla bahsetmesini diliyorum...yar’ini doğru tayin edenlerin yakınlığında, en yakın’a yakın olmak istiyor belki de içimde ebed’i özleyen.
dostum, bir ehad’dan südûr olur ya kâinat ve insan da bir kâinattır ya bundan olsa gerek her hücremde başka yönden rüzgârlar eser; her hücremde ayrı bir mevsim. birinde hazan, diğerinde bahar; her hücremin yaşadığı mevsim yüreğime bir iz bırakır..bir köşede hazandan kalan kuru yaprakları süpürürüm; bir köşede baharda açan güllerimin bahçıvanlığını yaparım; bir yanda düşen kar tanelerini indiren meleklerle hasbihâl ederim; bir tarafta yağmur’a özlemimi anlatırım; bir tarafta ağustos sıcağında üşürüm. ben mevsimeri yüreğimde yaşarım; dışarımdan bîhaberce..
dostum, sokağımın mevsimine ad koyamıyorum; ama mevsimime yakışan rengi biliyorum..sıbğatallah!...boyanabilirsem; boyandığım renkte göreceksin beni, boyadıklarım rengimden aksedenler olacak!
dostum, her mevsimde güzel’den eser aramak(ta)dır huzur; aradığımız bu aslında. sızımız her mevsimde, geçen mevsimi özlemekten. sızımız, vakti ziyan etmekten; geçen vakti fethetme gayretimizden...sızımız, yaralarımıza -onarmak niyetiyle- hoyratça dokunuşumuzdan..
dostum, gelip de mevsimlerimdeki güzel’i göstersene gözlerime...
dostum, nazarıma güzel’in süzgecini taksana..
dostum, yaralarıma nazikçe dokunsana...
sare nokta!
0 yorum yazılmıştır