21/1/2008
Sensizliğe Sürgün Yüreğim
“neredesin?”
- …
“ben de oradayım, sessizliğinde… “
Aldanmışlıklarım, kazandıklarım… Bir ömür içine sığdırdıklarım… Yemeğe dalmış bu kalabalığın içinde, üzerimde beyaz kederim, yokluğunla evleniyorum. Bu defa başımı öne eğdiren hayâ değil sevdiğim.
Sustun ya, günü gelmemiş seherlere, tanesi açmamış dallara, meltemi esmemiş baharlara kaldı sözlerim. Yollar açılıyor önüme. Sıra sıra, belli-belirsiz… Yol işte, sensiz… Ne kalır ki geriye?
Adımlarım dünde kaldı.
Ne dağlara gücüm yetti, ne sevdana. Bana kırgın mahcubiyetim, yüreğimle birleşti. Şimdi sevmiyor beni, bende hiçbir şey. Ben, benden geçeli, sana varmayalı ve yokluğunu göreli, umursamıyorum söylenenleri.
Durdum ben. Şimdi zaman ilerliyor, yollar, insanlar geçiyor, yanımdan. Bakıyorum da geçen yok geride kalanlardan. Bu yabancılık, bu ince matem yakışmıyormuş yaşıma. Dedim ya sevdiğim; ben benden geçeli, sana varmayalı ve yokluğunu göreli, umursamıyorum söylenenleri. t.e
0 yorum yazılmıştır