SELAMÜN ALEYKÜM CANDOSTLAR HOÞGELDÝNÝZ

/kaybettiðin her þey baþka bir surette geri döner.

 halvette kýrk gün-mýchaela mihriban özelsel/

kayboldum sokaðýmda dostum,

avcumdan bir bir kayýp gidenlerin ardýndan giderken.

kayýp gidenler…

ardýndan bakakaldýklarým….

dostum, gün de kayýp gidiyor avcumdan aslýnda, her geçen gün hayatýmdan kayýp gidiyor. oysa daha hayallerim var benim;  dost olmayý dilediðim yürekler var. almak istediðim meryemî soluklar var, ibrahimvarî dualarým var, yeni bir nesle dair…

dostum, batan güneþin ardýndan  doðan güne soluksuz baþlamak nedir bilir misin? aleme bir baþka sûrette gelmek demek, bir baþka vasýfla…birilerinin hüznünde solumaktýr hayatý, birilerinin elinde yürümektir arzda. ve geç kalýnmýþtýr artýk! bedenin bürünmüþtür sessizliðe, sensizliðe. ruh’un ulaþmýþtýr ötelere, özlediðine. etrafta bir sükût…ve gözyaþlarý…senin dilediðin gibidir ortalýk; kalabalýk ki mahþer kadar.

dostum, bilir misin aldýðýn soluðu vermediðin alemde adýn nasýl anýlýr artýk?

bilir misin, bu gözyaþlarý seni kurtarýr mý artýk?

….

heyhat!

ayrýlýk zor imiþ dostum…

vardan, yârdan, sana ihtiyacý olan cân’dan…

….

bakýp kalýyorum dostum, avcumdan kayýp gidenlerin ardýndan. avcumu iyice sýksam -gidiþlerini engelleme hayaliyle-; avuçlarým kanýyor mukadderata karþý geldiðim için. avuçlarýmý açsam keder doluyor ahiri ayrýlýk olan hal için.

dostum, bana gidenlerin ardýndan gitmemeyi öðret!

kalabilmeyi öyle baþý dimdik, ayakta; sabýrla, þükürle, aþk’la..

bana aðlamamayý öðret; boðazýmda bir düðümle yaþarken direnmeyi öðret. hýçkýrýklarýma yaslanacak omuz ol. kayýp gidenler, baþka surette geldiði vakit, bana dönüþün müjdesini sen ver.

dostluðumuz hatrýna, yanýmda ol; yandýðým vakit içime su serpen ol!

sare nokta!

Mart/2008

dal rüzgârý affetse de

kýrýlmýþtýr bir kere…

….

/sokuldum heybendeki aþk’ýn baðrýna,

içimin cýlýz sesini dinleyerek,kýrýlgan bir edayla

mahsunca,

nazla..

içimin cýlýz sesine ithafla…/

ey içimin cýlýz sesi,

ne de yabancýyým þimdi sana,ne de zalim

vefâsýz…

vasýfsýzým artýk indinde.

dokunuþum yaralar mý seni,

oysa sana ruh üfleyen râfî, bana nezaketle dokunur,

benim mahcûbiyetim o’nun için tevbedir.

benim sedasýzca sokuluþum dua…

ey içimin cýlýz sesi,

eteklerimde dünyanýn nefesi,

sana yük olur söze dokunsa dilim, elim iþe dokunsa

sana aðýr gelir sevdalarým, telaþlarým,

ufkunda bir okyanus yakamozu, uzaklýðýnda yâr kokusu

sevdanýn kýyýsýz denizindedir can’ýn,

ruhun lisanýndadýr kelamýn..

ey içimin cýlýz sesi,

artýk duyayým sesini; sessiz çýðlýklarýný

susma..

bilirim kýrgýnlýðýndandýr sesine taktýðýn prangalar,

sitemin daðlar kadar,

sitemin aþk kadar..

vefâyý biliþin kadardýr kýrgýnlýðýn,

vefayý benden dileyiþin kadar…

sare nokta!

kayboldum sokaðýmda dostum,

eteklerimde hazandan arda kalan yapraklarýn aðýrlýðý var, yalnýzlýk mevsimi zamanýn adý…yorgunum dostum; ellerim baþýmýn arasýnda,  baþým ki soru iþaretlerinin karargahý…yürüdüðüm yolun görünmüyor sonu, yalýn bir aþk’ýn peþindeyim oysa ben; bir duanýn eþiyim…

dostum, bir kaybolmuþluk mu bu derinden gelen hüzün?  bir sonsuzluk özlemi mi? bir yar dokunuþu mu yüreðimdeki bu sýcaklýk, bir kavruluþ acýsý mý? arayan için belirsizlikler, aslýnda aþikar olan’a yoldur bilirim…

dostum, aramak nedir?

aramak, arandýðýný hissetmek midir?

dostum, vedûd olan bizi arar deðil mi?o, ârafta býrakmaz imiþ yüreði aþk frekansýnda atanlarý…ârafta býrakmaz imiþ arayanlarý…ve gayret edenin gayretini himmete, aþk’a yol edermiþ. dostum, halden anlayanlar kelamlarýnda aþk’tan umudun heybesi olarak bahsederlermiþ.

heybelerine aþký koyanlar, aþk’ýn umudu beslediðine þahit olmuþlar ve aþk’ý tarife koyulmuþlar: umudun heybesi diye…

dostum, besleyesin umudunu aþk ile…

dua eyleyesin….

sare.nokta!

kayboldum sokaðýmda dostum….

kaldýrýmlarýn soðuk bakýþlarý içimi üþütüyor; yoksun yanýmda…ýþýðý sönmüþ evlerin, sessizlik sesi olmuþ mahallenin.herkes sus pus; herkeste bir soluksuzluk, soluk bir beniz…

buralar neden hüzün kokar ki dostum; alem yaratýlýrken bir buruk hal üzerine yaratýlmýþ; insanýn yalnýzlýðý ta o zamandan belliymiþ…insanýn hep özlemlerle yaþayacaðý belliymiþ evvelinde…buna raðmen sevmiþ insan hayatý, hayraný olmuþ bu alemin, bazýlarý da kölesi olmuþ bu dünyanýn…

heyhat! dostum ne garip deðil mi? hayat dediðin bir lahzacýktan ibaret iken ona duyulan sevgi zamanlarýn, mekanlarýn yöneticisi olmuþ; insanlar dünyaya baðlanýp ölüme meydan okur olmuþlar. ayaklarýnýn altýndaki arzý yüceltip arþ’ýn azametine kör kalmiþlar. parmaklarýyla güneþi göstermiþler ama güneþten çok,ona iþaret eden parmaklarýný güzel bilmiþler. kaleme, kelama dokunup güzel’den bahsetmiþler ama bahsedileni deðil bahsedeni sevmiþler. aþk’tan söz eylemiþler, asýl aþýk’ý unutmuþlar…çok özlemiþler, özlemleri içlerini kavurmuþ ama kavrulan yüreklerinin sesini duyamamýþlar…

heyhat! dostum…buralar çok yalnýz; buralar buruk…bir ümmet bir’i arýyor aslýnda; kývranarak…

sare nokta!

b....

bir tevekkülün tefekküre uzanan boyutunda, yüreðime yar bildiðimden bir fýsýltý gelir;

.....

'sen þartlara teslim olmaz da gayretini yüksek tutarsan;

yar'in þartlarý senin dilediðin yönde deðiþtirir....'

....

Allahu a'lem!

sarenokta!

.....

aþkýn serabý var dünyamýzda,

rüyalarýmýzda yaþarýz özlediðimizle vuslatý.

......

 uyanýrýz, dilimiz damaðýmýda...

......

ey aþkýn rüyasý,

bitmeyesin....

bitme/me/lisin...

///sare nokta...///EyvAllah...sare bu güzllikler için

kayboldum sokaðýmda dostum...

yola yalnýz çýkmak zorunda kalmak ne demektir bilir misin sen? dua’dan baþka yaslanacak omuz bulamamak âlemde; yaslandýðýn omuzlarýn bir’e yaslandýðýný görememek..adýmladýðým mekan bir gün aþk’tan soracak diye korkarým dostum, o zaman nazarým düþecek ayak uçlarýma, yüreðim hüznü giyecek belki de...

dostum, ben Allah’ý “yâr“ bilenlerle olmayý özlüyorum; ben yar’dan yara almayanlarýn sevgiden iþtiyakla bahsetmesini diliyorum...yar’ini doðru tayin edenlerin yakýnlýðýnda, en yakýn’a yakýn olmak istiyor belki de içimde ebed’i özleyen.

dostum, bir ehad’dan südûr olur ya kâinat ve insan da bir kâinattýr ya bundan olsa gerek her hücremde baþka yönden rüzgârlar eser; her hücremde ayrý bir mevsim. birinde hazan, diðerinde bahar; her hücremin yaþadýðý mevsim yüreðime bir iz býrakýr..bir köþede hazandan kalan kuru yapraklarý süpürürüm; bir köþede baharda açan güllerimin bahçývanlýðýný yaparým; bir yanda düþen kar tanelerini indiren meleklerle hasbihâl ederim; bir tarafta yaðmur’a özlemimi anlatýrým; bir tarafta aðustos sýcaðýnda üþürüm. ben mevsimeri yüreðimde yaþarým; dýþarýmdan bîhaberce..

dostum, sokaðýmýn mevsimine ad koyamýyorum; ama mevsimime yakýþan  rengi biliyorum..sýbðatallah!...boyanabilirsem; boyandýðým renkte göreceksin beni, boyadýklarým rengimden aksedenler olacak!

dostum, her mevsimde güzel’den eser aramak(ta)dýr huzur; aradýðýmýz bu aslýnda. sýzýmýz her mevsimde, geçen mevsimi özlemekten. sýzýmýz, vakti ziyan etmekten; geçen vakti fethetme gayretimizden...sýzýmýz, yaralarýmýza -onarmak niyetiyle- hoyratça dokunuþumuzdan..

dostum, gelip de mevsimlerimdeki güzel’i göstersene gözlerime...

dostum, nazarýma güzel’in süzgecini taksana..

dostum, yaralarýma nazikçe dokunsana...

sare nokta!

/ben “can’ým benim” der susarým…

sevgiyi çekerim içime!/

….

   ey can,

dokunsan aðlarým artýk; sözlerin yüreðimi kýrdý sanmayasýn…ben seni üzmekten korkarým. ellerimden kaçýp giden bir balýk misali, yüreðimin kýyýsýndan kayýp gidersin diyedir yüreðimin korku frekansýnda atmasý…

   ey can,

bilir misin gözlerimin derinliðindedir anlatmak istediðim; gizlediklerimdedir ayaklarýma kuvvet veren giz. gizlediklerimdir anlamlý kýlan yüreðimi, yürüyüþümü…bilir misin gözlerimde yüreðim kadar alemi hapsederim ben, yüreðim kadar …

   ey can,

dokunsan aðlarým artýk, sevincim yüreðimde saklý…lisanýma þükür yakýþýr benim. hüznü seviþimdendir gözlerimdeki masûmiyet…hüznü, duama burak biliþimdendir ona yakýnlýðým…

   ey can,

bilesin ben rabbime dua etmekle hiç bedbaht olmadým!

aðlarsam sevinçtendir…

aðlarsam þükrü eda ediþimdir bu…

aðladýðým vakit duaya þahit olursa an, þikayetim olmaz yar’e, yüreðim þikayet etmez senden..

   ey can,

bilesin,

ben mahsûn olmakla mahrûm olmam;

sana yakýnlýðýmla yakýn olurum yar’e…

/inþallah/

  SARE nokta!

   mart 07