bugün buralar bir mahsun
/bir mağaraydı;
seven sevdiğini kaybetmekten korktuğunu söyledi;
sevilen teselli etti;
‘üzülme…’ dedi.
ve sevilen göçüp gitti…
o zamandan beri mahsunluk dokunuyor,
sevenler teselli arıyor…./
…..
bugün bir mahsun buralar;
dışım, içim kadar sessiz.
kelimelerimin bir bir hicret edişini izliyorum;
geride kalan sükutumun silüetime yakışmasını dileyen yüreğim,
geriden kalan, özlemlerimin kıvılcımları….
bugün bir mahsun buralar;
yağmur var dışarıda; şehrin siması gülüyor.
toprağın hasreti kokuyor sokaklar,
ama insanlar kaçıyor…
donuyor suretlerde tebessüm;
simalar soğuk soğuk bakıyor birbirlerine….
bugün bir mahsun buralar;
can’a kavuşanın heyacanını kimseler dinlemiyor,
kimseler paylaşmıyor mutluluğunu, derdini,
kimseler ağlamıyor birbirinin ardından,
kimseler uğramıyor hüznün konuk olduğu hanelere,
kimselerin seveceği kimsesi kalmamış;
kimse sevginin bedelini ödemeye yanaşmıyor.
bugün buralar bir mahsun,
çöl kadar yalnız kitapların lisanı,
sevilmenin sevinciyle dokunulmamış belli ki satırlarına,
belli ki hazanı yaşar sayfalar,
bugün buralar bir mahsun,
hayatını avcunda ufalayıp, rüzgara savuran
ardından da yaslar yakan kişilerin sesleri duyuluyor,
nefeslerde nedamet kokuyor,
nefesler can’a hasret…
sare nokta!
